Париждеги Густав Эйфель университетинин (Франция) геофизиктери Жердин терең катмарларында адаттан тыш массанын жылышын аныкташты. Ал 2006–2008-жылдардын аралыгында мантия менен ядронун чек арасында — болжол менен үч миң чакырым тереңдикте болгон.
Ачылыш Geophysical Research Letters журналында сүрөттөлгөн.
Изилдөө америкалык-немис GRACE спутник миссиясынын маалыматтарына негизделген. Окумуштуулардын айтымында, Жердин ичиндеги массалардын өзгөрүшү тоо тектеринин түзүлүшүндөгү мүмкүн болгон өзгөрүүлөргө, тактап айтканда — перовскит минералдарына байланыштуу болушу мүмкүн.
Бул минералдар өтө жогорку басымда пайда болуп, төмөнкү мантиянын маанилүү компоненти катары узактан бери каралып келет. Алардын бар экендиги лабораториялык эксперименттер жана сейсмикалык байкоолор менен тастыкталган: бул аймактагы сейсмикалык толкундардын ылдамдыгы перовскит тектерине мүнөздүү касиеттерге туура келет.
GRACE миссиясынын гравитациялык маалыматтарын талдоо массалардын жылышын каттоого мүмкүндүк берди, ал Жердин тартылуу күчүнүн жергиликтүү өзгөрүшүнө алып келген. Окумуштуулар мантия менен ядронун чек арасындагы деформация болжол менен он сантиметрге жетиши мүмкүн экенин божомолдошот. Бул өз кезегинде суюк ядронун кыймылына таасир берип, байкалган магниттик аномалияларды түшүндүрүшү мүмкүн.
Изилдөөчүлөр бул процесстердин так себептери азырынча белгисиз экенин белгилешет, бирок бул иштин жыйынтыктары планетанын ички түзүлүшүн жана анын геодинамикалык процесстерге, анын ичинде жер титирөөлөргө жана Жердин магнит талаасынын түзүлүшүнө тийгизген таасирин тереңирээк түшүнүүгө жардам берет.


















